سه شنبه 1395/11/5 - 26 : 4
مشخصات امام جمعه
علیرضا عاشوری نالکیاشری
علیرضا عاشوری نالکیاشری
خمام
خطبه ها
بيانات در خطبه هاي نماز جمعه مورخ 1395/11/1
عرض اعمال : كسى تصور نكند اگر در خلوتگاه يا در ميان جمع عملى را انجام مى دهد از ديدگاه علم خدا مخفى و پنهان مى ماند، بلكه علاوه بر خداوند، پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و مؤ منان نيز از آن آگاهند

«بسم الله الرحمن الرحیم»:  خطبة اول: مورخ  1 / 11 / 95  -  21 / ربیع الثانی / 1438   یا عباد الله! اتقوا الله؛ بندگان خدا پرهیزگار باشید؛             

عرض اعمال:

«وَ قُلِ اعمَلُوا فَسَيَرَى اللهُ عَمَلَكُم وَ رَسُولُهُ وَ المُؤمِنُونَ وَ سَتُرَدُّونَ إلَى عَالِمِ الغَيبِ وَ الشّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُم تَعمَلُونَ»(توبه/105) یعنی«بگو عمل كنيد، خداوند و فرستاده او و مؤ منان اعمال شما را مى بينند و به زودى به سوى كسى باز مى گرديد كه پنهان و آشكار را مى داند و شما را به آنچه عمل مى كرديد خبر مى دهد». اشاره به اينكه كسى تصور نكند اگر در خلوتگاه يا در ميان جمع عملى را انجام مى دهد از ديدگاه علم خدا مخفى و پنهان مى ماند، بلكه علاوه بر خداوند، پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و مؤ منان نيز از آن آگاهند.

مسئله عرض اعمال اثر تربيتى فوق العاده اى در معتقدان به آن دارد، زيرا هنگامى كه من بدانم علاوه بر خداوند كه همه جا با من است پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و پيشوايان محبوب من همه روز يا همه هفته از هر عملى كه انجام مى دهم، در هر نقطه و هر مكان اعم از خوب و بد همه آگاه مى شوند، بدون شك بيشتر رعايت مى كنم و مراقب اعمال خود خواهم بود. درست مثل اينكه كاركنان مؤ سسه اى بدانند علاوه بر دوربین مداربسته ای که در محیط کار قرار دارد، همه روز يا همه هفته گزارش تمام جزئيات اعمال آنها به مقامات بالاتر داده مى شود و آنها از همه آنها با خبر مى گردند. عقيده معروف و مشهور بر اين است كه پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و امامان از اعمال همه امت آگاه مى شوند، يعنى خداوند از طرق خاصى اعمال امت را بر آنها عرضه مى دارد. رواياتى كه در اين زمينه نقل شده بسيار زياد است و شايد در سر حد تواتر باشد كه بعنوان نمونه چند قسمت را ذيلا نقل مى كنيم :از امام صادق(عليه السلام) نقل شده كه فرمود: «تُعْرَضُ الأَعْمالُ عَلى رَسُولِ اللّهِ(صلى الله علیه وآله) أَعْمالُ الْعِبادِ کُلَّ صَباح، أَبْرارُها وَ فُجّارُها، فَاحْذَرُوها، وَ هُوَ قَوْلُ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ قُلْ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللّهُ عَمَلَکُمْ وَ رَسُولُهُ وَ سَکَتَ»(اصول کافى/ج1/ص219) یعنی«تمام اعمال مردم هر روز صبح به پيامبر عرضه مى شود، اعمال نيكان و بدان ، بنا بر اين مراقب باشيد و اين مفهوم گفتار خداوند است كه مى فرمايد: و قل اعملوا فسيرى الله عملكم و رسوله، اين را فرمود و ساكت شد». در حديث ديگرى از امام باقر(عليه السلام) مى خوانيم: «إِنَّ الأَعْمالَ تُعْرَضُ عَلى نَبِیِّکُمْ کُلَّ عَشِیَّةِ الْخَمِیْسِ فَلْیَسْتَحِ أَحَدُکُمْ أَنْ تُعْرَضَ عَلى نَبِیِّهِ الْعَمَلُ الْقَبِیْحُ!» (بحار الانوار/ج23/ص344) یعنی«تمامى اعمال شما بر پيامبرتان هر عصر پنجشنبه عرضه مى شود، بنابراين بايد از اينكه عمل زشتى از شما بر پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) عرضه شود شرم كنيد». باز در روايت ديگرى از امام رضا(عليه السلام) مى خوانيم كه شخصى به خدمتش عرض كرد براى من و خانواده ام دعائى فرما، فرمود مگر من دعا نمى كنم؟

امام رضا(ع) «وَ اللّهِ إِنَّ أَعْمالَکُمْ لَتُعْرَضُ عَلَیَّ فِی کُلِّ یَوْم وَ لَیْلَة» یعنی«بخدا سوگند، اعمال شما هر شب و روز بر من عرضه مى شود». راوى اين حديث مى گويد اين سخن بر من گران آمد، امام متوجه شد و به من فرمود: «اَما تَقرَأ كِتابَ اللهِ عَزّ وَ جَلّ وَ قُلِ اعمَلُوا فَسَيَرَى اللهُ عَمَلَكُم وَ رَسُولُهُ وَ المُؤمِنُونَ، هو وَ اللهِ عَلِىُ بنُ اَبِى طَالِب» (وسائل الشیعة/ج16/ص108) یعنی«آيا كتاب خداوند عز و جل را نمى خوانى كه مى گويد: عمل كنيد خدا و پيامبرش و مؤ منان عمل شما را مى بينند بخدا سوگند منظور از مؤ منان على بن ابى طالب (و امامان ديگر از فرزندان او) مى باشد». البته در بعضى از اين اخبار تنها سخن از پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) به ميان آمده و در پاره اى از على(عليه السلام)، و در بعضى پيامبر و امامان همگى ذكر شده اند، همانطور كه بعضى تنها عصر پنجشنبه را وقت عرض اعمال مى شمرند، و بعضى همه روز، و بعضى هفته اى دو بار و بعضى در آغاز هر ماه و بعضى بهنگام مرگ و گذاردن در قبر. روشن است كه اين روايات منافاتى با هم ندارند، و همه آنها مى تواند صحيح باشد، درست همانند اينكه در بسيارى از مؤ سسات گزارش كار كرد، روزانه را همه روز، و گزارش كار هفته را در پايان هفته، و گزارش كار ماه يا سال را در پايان ماه يا سال به مقامات بالاتر مى دهند.

در اينجا اين سؤ ال پيش مى آيد كه آيا از خود آيه فوق منهاى رواياتى كه در تفسير آن وارد شده است اين موضوع را مى توان استفاده كرد و يا همانگونه كه مفسران اهل سنت گفته اند آيه اشاره به يك مسئله عادى دارد و آن اينكه انسان هر عملى انجام دهد، خواه نا خواه ظاهر خواهد شد، و علاوه بر خداوند، پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و همه مؤ منان از طرق عادى از آن آگاه مى شوند. در پاسخ اين سؤ ال بايد گفت : انصاف اين است كه در خود آيه شواهدى بر اين موضوع داريم زيرا:

 اولا: آيه اطلاق دارد، و تمام اعمال را شامل مى شود و مى دانيم كه همه اعمال از طرق عادى بر پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و مؤ منان آشكار نخواهد شد، چرا كه بيشتر اعمال خلاف در پنهانى و بطور مخفيانه انجام مى شود و در پرده استتار غالبا پوشيده مى ماند، و حتى بسيارى از اعمال نيك مستور و مكتوم چنين است .آگاهى پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم) و مؤ منان از اعمال مردم بايد از طرق غير عادى و به تعليم الهى است.

 ثانيا: در پايان آيه مى خوانيم «فينبئكم بما كنتم تعملون» یعنی«خداوند شما را در قيامت به آنچه عمل كرده ايد آگاه مى سازد»؛ شك نيست كه اين جمله تمام اعمال آدمى را اعم از مخفى و آشكار شامل مى شود، و ظاهر تعبير آيه اين است كه منظور از عمل در اول و آخر آيه يكى است، بنابراين آغاز آيه نيز همه اعمال را چه آشكار باشد چه پنهان باشد شامل مى شود، و شك نيست كه آگاهى بر همه اينها از طرق عادى ممكن نيست. به تعبير ديگر پايان آيه از جزاى همه اعمال سخن مى گويد، آغاز آيه نيز از اطلاع خداوند و پيامبر و مؤ منان نسبت به همه اعمال بحث مى كند، يكى مرحله آگاهى است، و ديگرى مرحله جزا، و موضوع در هر دو قسمت يكى است.

ثالثا: تكيه روى مؤ منان در صورتى صحيح است كه منظور همه اعمال و از طرق غير عادى باشد، و الا اعمال آشكار را هم مؤمنان مى بينند و هم غير مؤ منان. از اینجا ضمنا اين نكته روشن مى شود كه منظور از مؤ منان در اين آيه - همانگونه كه در روايات فراوانى نيز آمده است - تمام افراد با ايمان نيست، بلكه گروه خاصى از آنها است كه به فرمان خدا از اسرار غيب آگاهند يعنى جانشينان راستين پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلّم).

 

 

 

خطبة دوم: مورخ  1 / 11 / 95  -  21 / ربیع الثانی / 1438   اوصیکم و نفسی بتقوی الله؛ خود و شما را به تقوای الهی سفارش می کنم.

افراد با ايمان را مخاطب ساخته و مى گويد: «يَا اَيُّهَا الّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ»(آل عمران/102) یعنی«همگى از خدا بپرهيزيد، و حق تقوى و پرهيزگارى را انجام دهيد». حق تقوى، آخرين و عاليترين درجه پرهيزگارى است، كه پرهيز از هرگونه گناه و عصيان و تعدى و انحراف از حق را شامل مى گردد، از امام صادق (عليه السلام) نقل شده حق تقوى این است که «أَنْ يُطَاعَ فَلا يُعْصَى؛ وَ أَنْ يُذْكَرَ فَلا يُنْسَى؛ وَ أَنْ يُشْكُرَ فَلا يُكْفَرَ» يعنى«حق تقوى و پرهيزگارى اين است كه پيوسته اطاعت فرمان او كنى، و هيچگاه معصيت ننمايى، همواره به ياد او باشى، و او را فراموش نكنى، و در برابر نعمتهاى او شكرگزار باشى و كفران نعمت او ننمايى». بديهى است انجام اين دستور همانند همه دستورات الهى بستگى به ميزان توانايى انسان دارد که در سوره تغابن هم فرمود:«فَاتَّقُوا اللهَ مَا استَطَعتُم»(تغابن/16) یعنی«تا آنجا كه توانايى داريد پرهيزگارى پيشه كنيد». البته آيه دوم در حقيقت بيان قيد و به اصطلاح تخصيص در آيه اول است و آن را مقيد به مقدار توانايى انسان مى كند.

مقام معظم رهبری هم فرمودند: شما به عنوان یک انسان مسلمان، مؤمن و صاحب فکر باید تحلیل و موضع و نظر داشته باشید؛ نسبت به اشخاص، سیاست ها، دولت ها. نه اینکه منتظر بمانید تا ببینید که رهبری نسبت به فلان شخص یا فلان حرکت یا فلان عمل یا فلان سیاست چه موضعی اتخاذ می کندکه بر اساس آن هم شما موضع گیری کنید! نه؛ این جور عمل کردن کارها را قفل خواهد کرد. رهبری وظایفی دارد که به توفیق الهی به آنها عمل خواهد کرد؛ شما هم وظایفی دارید. نگاه کنید به صحنه و تصمیم گیری کنید؛ منتهی معیار عبارت باشد از تقوی؛ یعنی اسیر هوای نفس نشدن در طرفداری یا در معارضه؛ در انتقاد یا در تمجید. این را رعایت کنید.

تسلیت عرض می کنیم شهادت آتشنشانان ما را در جریان اطفاء حریقی که در ساختمان پلاسکوی تهران اتفاق افتاد.

با ورود جدى‏تر قوه قضائيه به مبارزه با فساد اقتصادى؛ دامنه‏ حملات به اين قوه افزايش يافته است. برخى از حاميان فساد در كشور در تلاشى پى‏گير سعى مى‏كنند تا قوه قضائيه را مغلوب و يا مشغول به مباحث حاشيه‏اى کنند. در چنين شرايطى لازم است که ورود جدى قوه قضائيه به مبارزه با مفاسد اقتصادى بايد تداوم يابد. به هيچ جناح و فرد و شخصيتى توجه نكند و وابستگى به افراد و مسؤولان را در نظر نگيرد. همه مسؤولان كشور بايد از این حركت حمايت كنند. حمله به قوه قضائيه از سوى دشمنان، نشان از درستى راه قوه قضائيه دارد. حمله برخى جريانات سياسى، نشان از وابستگى آنها به عناصر فساد دارد. حمله به قوه قضائيه با اهدافى مانند مقابله با اقتدار نظام اسلامى و جلوگيرى از انجام وظيفه‏ قوه قضائيه در برهه‏هاى حساس آتى است. پرونده فيش‏هاى نجومى و فسادهاى كلانى كه قوه قضائيه به آن‏ها ورود جدى كرده است ازجمله مسائل كنونى كشور است. اگر دست مفسدان و سوء استفاده كنندگان از امكانات حكومتى قطع نشود، كسانى به استفاده از راههاى نامشروع و غيرقانونى تشويق خواهند شد. از حملات تمام نشدنی به قوه قضائیه معلوم می‌شود که گویا این قوه نباید هیچ اعتبار و ارزشی پیش مردم داشته باشد؟! چون مفسدان اقتصادی و سیاسی، که معمولا پیوند محکم و تنگاتنگی با هم دارند، کمترین و کوچکترین تحرک این قوه برای برخورد با خودشان را بر نمی‌تابند! از مهمترین شگردهای مفسدان اقتصادی، یارگیری از بین مقامات سیاسی یا نزدیکان آنهاست. خلق و خوی اشرافیت و تمایزجویی و شهرت خواهی و تبعیض‌طلبی که غالب شد، پر سابقه‌ترین انقلابی‌ها و مجاهدان را از پا در می آورد و غرق در تملق‌ و چاپلوسی می کند!

حماسه شش بهمن‏ماه سال 60 آمل، يكى از برگ‏هاى افتخار آمیز تاريخ انقلاب اسلامى ايران است. اين حماسه، موجب شد تا جبهة سومى كه قرار بود به جبهه‏هاى جنگ جنوب و غائلة كردستان اضافه شود، در كمتر از 24 ساعت، متلاشى گردد. اتحادية كمونيست‏های ایران با نام سازمانى «گروهك سربداران»، قصد داشتند با یک حمله ناگهانى و تسخير شهر آمل، مردم را براى يك قيام گسترده علیه نظام اسلامی آماده کنند. ولی در همان لحظة آغاز درگيرى‏ها، مردم به‏صورت خودجوش به مقابلة با آنان پرداختند و حتّی چند نفر از آن‏ها را كشتند، تا اینکه بتدريج نيروهاى نظامى و مردمى از شهرهاى اطراف مثل بابل، بابلسر، محمودآباد، قائم‏شهر، و... آمدند و شروع به سنگرسازى و رساندن مهمات كردند. حتّی بانوان نيز همچون روزهاى اوایل انقلاب، به صحنه آمدند و به كمك های امدادی پرداختند. آن گروهک ‏ها هرگز فكر نمى‏كردند كه مردم آمل اين‏گونه در برابرشان بايستند.

 

ارتباط با امام جمعه